Onwaarschijnlijk, maar meeslepend

Een mooi en prettig geschreven verhaal dat je meeneemt en overtuigt tijdens het lezen, maar in tweede instantie veel vragen achterlaat en minder indrukwekkend is. Een meisje van 7 dat alleen overleeft, het nut van de ‘ whodunnit lijn’ in het boek, het droomeinde? De schrijver combineert zo het genre van politieroman, romantisch verhaal en maatschappelijk manifest. Ergens vinden die 3 lijnen elkaar niet en gaan ze elkaar tegenstaan. Op veel plekken is het te mooi: het meisje, de geliefde, de beelden en de lijn. De rauwheid en lelijkheid die het verhaal eigenlijk kenmerkt - en echt heel bijzonder is - mist dan. Uiteindelijk resteren dan meer vragen over het verhaal en minder overwegingen over de thematiek. Maar het is wel een prachtig verhaal.