Mooi verhaal maar langdradig en irritant perfecte hoofd(personen)

Het is een mooi emotioneel verhaal maar ik ergerde me aan hoe perfect de persoon Joenne en ook haar vader zijn. Daar tegenover staan een paar figuren die alleen slecht zijn. En de oneindige herhalingen (kleine handen) vond ik ook irritant.
Het is wel mooi om over het prachtige landschap te horen.
Ook een paar mooie citaten gehoord. Ik onthoud: 'Geduld is het beste gebed'.
Het slot vind ik ontroerend, maar dat heb ik snel ;-)