Amsterdamse intriges in het jaar 1889

Gerrit Barendrecht is de schrijver van 'De Russische Connectie', die direct begint op de eerste pagina van dit schitterende boek.
Maar Gerrit Barendrecht is een kunstenaar.
Hij weet een Amsterdam te schilderen alsof je er rondloopt. Het is 1889, maar hoe herkenbaar voor iemand, die ruim 50 jaar later daar geboren en getogen is en alle straten en pleinen, die geschilderd is direct door het lezen van dit boek weer in zijn gedachten ziet verschijnen. Dat is natuurlijk uiterst knap, om ook de genoemde gebouwen zo voor zich te zien.
Dat ligt natuurlijk iets genuanceerder als hij de Russiche omgeving schetst, alhoewel hij ook dat meesterlijk doet.
De twee hoofdpersonen uit het boek, Julius Katz en Ida de Morsain, worden neergezet, alsof je ze zo zou kunnen tegenkomen op een terrasje of gewoon op straat. De karakters schildert hij, en je voelt je min of meer verbonden met beide personen. De één een rasechte politieagent, die zijn sporen heeft verdient en nu een undercoveroperatie moet gaan doen. Zo vaak hoor je een infiltrant niet praten, maar je hebt het gevoel dusdanig in het verhaal meegezogen te worden, dat je zelf in die vijandige groep zit en probeert één van hen te worden. Daarnaast een journaliste, die haar mannetje weet te staan en als vrouw ook weet, dat haar omgeving haar beslissingen niet altijd kan waarderen. Zij verzet zich tegen de toentijds heersende opvattingen over relaties e.d. en dat voel je. Zij houdt dit angstvallig geheim voor haar familie, maar als het erop aankomt, is zij er wel voor diezelfde familie.
En dan de liefde tussen Julius en Ida. Een liefde die je kan proeven en herkennen, als je een dergelijk gevoel zelf hebt of hebt gehad voor een ander.
En dan de intrige, die uiteindelijk vanuit het Russische komt. Je kunt je afvragen wat er is veranderd in 150 jaar. Alles wordt zo herkenbaar neergezet, dat je je één van allen gaat voelen.
Knap ook, hoe Barendrecht de plot werkelijk weet te bewaren tot de allerlaatste bladzijden, terwijl de lezer dusdanig in het verhaal wordt meegetrokken en zijn of haar conclusies mogelijk al heeft getrokken.
Als lezer kwam ik echter bedrogen uit, want de ontknoping had ik niet verwacht en kon ik m.i. ook niet verwachten.
Een boek wat je bijblijft in de goede zin des woords.