Een transitie voor verdriet en vreugde

In 'Mijn toekomst is Roos' volgen we twee tieners, Roos en Lucas.
Roos komt op 12 jarige leeftijd uit de kast als transgender. (man naar vrouw) We volgen Roos's transitie, maar vergeten Lucas ook niet.

Het boek speelt zich af gedurende hun middelbareschool tijd. Er wordt dus ook zeker gebruikgemaakt van tijdsprongen. Hierdoor leest het boek erg vlot, maar voelt het ook weleens alsof we te snel gaan.
Naast tijdsprongen wordt er ook gebruikgemaakt van perspectiefwisseling. We wisselen om de zoveel tijd van Roos naar Lucas. Door de perspectiefwisseling zijn de verschillen en overeenkomsten van Roos en Lucas' leven duidelijk te zien.

We zien de transitie van Roos door haar puberjaren heen. De transitie gaat niet altijd even makkelijk, met lange wachtlijsten en blijvende genderdysforie. Gelukkig zijn de vrienden en het gezin van Roos er om haar te steunen. Niet iedereen om Roos accepteert Roos, dit zorgt voor emotionele scenes, maar (helaas) realistische aspecten van transgender zijn.
Naast Roos haar transitie volgen we ook Lucas. Hij worstelt jarenlang met een trauma, door de jaren heen zien we hoe Lucas hiermee omgaat.

Het boek is erg toegankelijk, woorden (die te maken hebben met trans zijn) zijn goed uitgelegd zonder dat het onnatuurlijk overkomt. Daarnaast is er ook een woordenlijst achterin het boek die deze woorden nog eens expliciet uitleggen. Hierdoor is het boek dus ook makkelijk te lezen als je (nog) niet zoveel weet van trans zijn/ LHBTIQ+.

In het verhaal zie je echt terugkomen dat de auteur haar onderzoek heeft gedaan. Veel aspecten van trans zijn in de realiteit zitten in dit boek verwerkt, zoals zelfbeschadiging, de invloed van transfobie, lange wachttijden bij onder andere het VU, geïnternaliseerde transfobie. Deze geïnternaliseerde transfobie wordt bijvoorbeeld duidelijk gemaakt doordat Roos vaak 'DAT KAN NIET' tegen zichzelf zegt, terwijl trans zijn zeker wel kan.

Door de vlotte schrijfstijl en 2 tieners als hoofdpersonages sluit het boek aan bij Young-Adults. Ook het LHBT+ thema past binnen het YA-genre.
Hinke van Abbema draagt emoties heel mooi over in haar woorden, hierdoor kan hier en daar nog weleens een traantje vallen. Zeker bij scenes over genderdysforie, iets dat erg moeilijk te omschrijven is heeft van Abbema op een hele duidelijke manier weten te doen.
Een mooie toevoeging aan de Nederlandse literatuur.