Schaduw – wat een passende titel voor Star en haar voormoeders

Schaduw is het derde boek van de Zeven Zussen, waarin de zoektocht van Star wordt gevolgd naar haar afkomst. Net als voor haar andere zussen heeft haar adoptievader Pa Salt haar na zijn overlijden een brief nagelaten, samen met de coördinaten van waar ze geboren is en een aanwijzing. Maar anders dan bij Maia en Ally in deel 1 en 2 hoeft Star niet ver te reizen. Op het moment dat haar zoektocht start, woont ze namelijk al in Engeland, samen met zus Cece.

Een van de aanwijzingen over haar afkomst leidt haar naar een boekwinkel in Londen. Ze raakt aan de praat met Orlando, de excentrieke eigenaar, en voor ze het weet, biedt hij haar een baan aan. Het lijkt er ook op dat hij haar kan helpen om meer te weten te komen over haar wortels, hoewel ze beiden op dat moment nog niet precies weten hoe. Er ontstaat langzaam een vriendschap tussen hen en op een dag neemt hij haar mee naar het familielandgoed op het platteland van Kent, waar ook zijn broer Mouse woont en zijn nicht met haar jonge zoontje. De twee broers reiken haar afzonderlijk steeds meer stukjes familiegeschiedenis aan die langzaam in elkaar vallen. Samen blijken ze een compleet verhaal te vormen dat ook Stars vragen beantwoordt.

Een van de thema’s die tot nu toe telkens terug lijkt te komen in deze Zeven Zussen-reeks is de kracht van het familiesysteem: er gebeurt iets in het leven van je voorouders en uiteindelijk, soms generaties later, overkomt jou iets vergelijkbaars. Ondanks dat het niet door je opvoeding kan komen doordat – in het geval van de zussen – je geadopteerd bent en je ouders en voorouders simpelweg nooit gekend hebt. Het is intrigerend hoe de auteur dit telkens weet te verwerken zonder dat het ongeloofwaardig of sentimenteel wordt. Daarnaast neemt dit verhaal je weer mee naar een compleet andere tijd. De familiegeschiedenis is ook hier weer verweven met het leven van een bekende persoon, waardoor je ook een goed beeld krijgt hoe het is om als vrouw in die tijd te leven. En dan zijn er nog de raadselen rond Pa Salt zelf: waaraan is hij zo plots overleden, waarom heeft hij de meiden geadopteerd en wie is die zevende zus? Al die elementen samen maken dat ik inmiddels een echte Zeven Zussen-fan ben geworden.

Bij de eerste twee boeken moest ik echt wennen aan de verhaalstijl. Ik heb momenten gehad dat ik mezelf echt moest dwingen om door te lezen, omdat de boeken me ergens aan de vroegere kasteelromans deden denken. Terwijl ze uiteindelijk ontroerend waren, met mooi beschreven karakterontwikkelingen en een verrassende plotwending. Dit derde boek zoog me vrijwel direct in het verhaal. Misschien omdat het net wat vlotter geschreven was, misschien omdat ik zelf meer heb met deze geschiedenis, misschien omdat ik niet alleen langzaam gewend ben geraakt aan de stijl, maar er ook verslaafd aan ben geraakt. Wat ik wel weet is dat het vierde boek nu voor me ligt en ik niet kan wachten om te beginnen. Een tip: lees niet de achterflap van het vierde boek voordat je dit boek uit hebt.