Indringend verhaal

Ik vind het boek uiteindelijk beter dan ik dacht. Na hoofdstuk 2/3 wilde ik eigenlijk stoppen met lezen, omdat ik het akelig vond en niet goed begreep waar het heenging. Het duurde lang voor ik het echt wat vond. Mammita is mijn favoriete personage, haar zie ik helemaal voor me. De stijl van Schmitz is een aparte: je moet hem begrijpen om ervan te kunnen houden. Ik zou het boek aanraden aan tweedeklassers die houden van een complex verhaal over weglopen, reizen en rouw.