Elk hoofdstuk zijn eigen betoog, maar geen rode draad

Ik las dit boek voor de Club Lees van de VPRO. De notities die bij het boek werden geschreven door Lemuël de Graav vond ik een fijne toevoeging waardoor ik graag verder wilde lezen, maar enkel kijkend naar het boek moet ik zeggen dat ik zeker teleurgesteld ben.

Ondanks het interessante onderwerp leek dit boek niet echt ergens heen te gaan. Elk hoofdstuk voelde als een mini betoog of essay. Het ging niet zo zeer meer om het verhaal, maar meer om het delen van gedachtes over de muziekindustrie. Die gedachtes vond ik reuze interessant, maar toch miste ik het ‘echte’ verhaal, het moment dat alles samen komt. Dat kwam maar niet. Hierdoor voelde het einde overhaast.

Al met al vond ik het boek ‘prima’. De schrijfstijl was vluchtig waardoor het makkelijk las en de verschillende invalshoeken vond ik goed gedaan. Alleen had hier veel meer uitgehaald kunnen worden.