Kan nu al niet wachten op het derde deel!

De ballade van nooit gelukkig is het vervolg op het mega spannende Er was eens een gebroken hart.
Iedereen die destijds heeft gelezen wat we erover schreven weten dat ik fan was van dit eerste deel.
Dit verraste mij destijds, aangezien ik niet zo’n fan was van haar Caraval serie.
Deze serie heeft mij echter helemaal te pakken want ook dit tweede deel stelt niet teleur.

Toen dit boek op de deurmat viel deed ik dan ook een sprongetje in de lucht van blijdschap. Naar dit tweede deel had ik enorm uitgekeken en was een van mijn meest geanticipeerde releases van dit jaar!
(Hoe kan dat ook anders met alleen al de prachtige vormgeving van dit boek… Kijk die cover, geïllustreerde schutbladen, bedrukte boekblok en sprayed edges nou, alleen daarom kon ik er al niet op wachten ;)
Toen het boek binnenkwam had ik ook echt precies net mijn andere boek uit, dus ik kon er direct in beginnen.

Ik vloog echt door dit boek heen. Ik moest in het begin weer eventjes in de wereld van Evangeline en Jacks komen, maar zodra ik erin zat, heb ik het boek ook niet meer neer kunnen leggen.
Het boek is zo opgebouwd dat iedere keer wanneer ik dacht; nu leg ik hem even weg om iets anders te gaan doen (lees; mijn schoolopdrachten maken ;), er toch weer iets gebeurde waardoor ik wel verder moest lezen.
Ik heb het boek dan ook in één zit uitgelezen.

Eén van de dingen die ik zo leuk vind aan dit boek, is dat iedere keer wanneer ik net het ene feitje of scène in me heb opgenomen, er wel weer en plottwist in zit waardoor ik helemaal ga zitten speculeren over wat er verder zal kunnen gaan gebeuren.

Ook lijkt me dit een heerlijke serie voor als je net gaat beginnen met fantasy lezen. De worldbuilding is niet heel ingewikkeld, waardoor de boeken makkelijk weglezen. De magische elementen die wel in het boek zitten zijn enorm goed neergezet, waardoor je ook echt het gevoel hebt dat je in die magische wereld bent, zonder dat je dus eerst nog door een heleboel “informatie” over de wereld heen moet lezen.

Daarnaast vind ik Evangeline een fantastisch hoofdpersonage. Ze staat haar mannetje en laat zich niet zomaar zeggen wat ze moet doen.

Ook Jacks vind ik mega leuk. Hoewel je zijn intenties gedurende het boek niet helemaal duidelijk krijgt (of nou ja, Evangeline weet niet wat zijn intenties zijn, of wat zijn beweegredenen zijn), dat laatste hoofdstuk maakt al zijn gedrag weer goed (als je het weet, dan weet je het ;)

Zodra ik het boek uithad moest ik ook even gewoon helemaal niks doen om even het hele boek in me op te nemen. En dan met name dat einde.
De laatste 50 bladzijden waren echt een (emotionele) rollercoaster, en al helemaal dat laatste hoofdstuk…. Hoe moet ik in hemelsnaam wachten totdat het derde deel uit is? Ik heb die nu nodig ;)!

Voor iedereen die nog twijfelt om aan deze serie te beginnen; gewoon doen!
Ook als je niet omver geblazen was van de Caraval trilogie, deze serie is het echt waard!
Ook voor alle fantasyfans zeg ik: rennen naar die boekhandel!