De verbinder

Philip Snijder neemt ons in De verbindingen mee op een melancholische reis langs familiebanden, verlangens en de pijn van het verleden. De naam van het boek is treffend: het draait om de lijntjes tussen mensen, maar ook om hoe die soms dunner worden of zelfs knappen als oude wonden worden opengehaald.

De hoofdpersoon probeert de brokstukken van zijn familiegeschiedenis te lijmen, maar ontdekt al snel dat sommige barsten onvermijdelijk zijn. Snijder schrijft met een subtiele, droge humor die de zwaarte van het verhaal luchtig houdt. Je lacht soms, maar altijd met een wrange ondertoon – alsof je bij een ongemakkelijke familiediner zit en net iets te veel waarheden op tafel komen.

Kortom, De verbindingen is een meeslepende roman voor wie houdt van rake observaties, melancholie en dialogen die net zo scherp snijden als oma’s vleesmessen. Een aanrader – mits je tegen een beetje emotionele schade kunt.