Beetje zeurderige types

Onbeschut gaat in mijn beleving over mensen die het op zich niet heel slecht hebben, maar wel vinden dat alles tegenzit en daar dan ook nog eens enorm over zeuren. Van die ontevreden types die tegenwoordig steeds meer onterechte aandacht krijgen in plaats van de mensen aan de echte onderkant van de samenleving die daar wel recht op hebben. Vooral het verhaal over Willa en haar familie dat zich afspeelt in het heden zeurt maar door. Ze hebben een eigen huis, maar kunnen de kosten van het noodzakelijke onderhoud niet betalen. De optie om te verhuizen naar een kleiner huurhuis komt niet eens in hun hoofd op. Na de helft van het boek gelezen te hebben was ik dermate geïrriteerd dat ik er mee gestopt ben.
Voor mensen die zich verbonden voelen met de economische middenklasse die zeurt over alles wat ze tegenzit een aanrader. Niet voor mij.