Een ontroerend verhaal over een allesbehalve alledaags leven.

‘Waar een wil is, is een omweg. De zoektocht van een ziel naar zin.’
Wouter ter Braake

'Waar een wil is, is een omweg' is een autobiografie die mij raakt en ontroert. Want het is niet alleen maar een levensverhaal. Af en toe lees ik een wijsheid in het boek die ik onderstreep om later nog eens terug te kunnen vinden. Zoals bijvoorbeeld de uitspraak “Vergeven is het opgeven van de wens op een beter verleden,” van schrijver, dichter en vertaler Willem Glaudemans.
Terwijl het verhaal wordt verteld, word je aan het denken gezet over essentiële levensvragen, maar zonder dat het verhaal zwaar op de hand wordt.
Al eerder heb ik het boek ‘Het begon op Paaspop’ van Wouter ter Braake gelezen. Toen viel mij op hoe situaties zo beeldend beschreven worden dat je het gevoel hebt dat je erbij bent. Je wordt het verhaal ingetrokken. Ook in deze autobiografie is dat het geval.
Door de manier van vertellen lijkt het of je met het jonge kind meeloopt en ervaar je de nare wereld waarin hij opgroeit. Na de boeiende hoofdstukken over zijn onalledaagse jonge jaren en puberjaren volgt een hoofdstuk ‘Opstandige jaren’. Ook in het derde hoofdstuk kabbelt het leven alles behalve gemoedelijk voort. Dit hoofdstuk eindigt verdrietig en toch ook weer niet.
Het intermezzo van twee bladzijden geeft een metaforische vertelling die de jonge jaren uit de eerste drie hoofdstukken op poëtische manier verbindt met de drie hoofdstukken die daarna volgen. Bovendien worden we tussendoor af en toe aangenaam verrast met een gedicht van de schrijver.
In de drie hoofdstukken na het intermezzo lees je hoe de ziel van de jongeman steeds meer zijn levensmissie vindt. Een ziel die aan het eind van het verhaal huist in een zeventigplusser die volop in het leven staat en wat van de wijsheid die hij op zijn levenspad heeft opgedaan door middel van coaching wil meegeven aan anderen.
‘Waar een wil is, is een omweg’ is een boeiend boek dat begint met stormachtige jaren en eindigt in mooi kalm vaarwater.
Het boek kan ik aanbevelen aan volwassenen uit alle leeftijdsgroepen om eruit te kunnen begrijpen dat je in het leven een weg te gaan hebt waarbij je steeds voor keuzes komt te staan; dat er altijd wel iemand is die een helpende hand wil toesteken, dat hulp bieden mooi is, maar hulp aanvaarden eveneens.
Dit boek is niet zomaar een interessant levensverhaal, het verhaal gaat dieper namelijk over de zin van het bestaan.