Uijtje-1237 over Verloren zielen

Officieel het derde boek van Kava, voor mij de tweede, ben andersom begonnen en lees nu de boeken bij beschikbaarheid. Want dat is het grootste punt, de meeste mensen leren Alex Kava kennen met het laatste groot uitgebrachte (midprice) boek Blinde razernij, zo ook ik. Dat het laatste deel pas zo groot uitgebracht is, is wel heel erg jammer, want de voorgaande zijn nu niet zo makkelijk te verkrijgen. Terwijl ook deze (waarschijnlijk) erg goed zijn. Ik kan niet over ze alle drie schrijven maar na het lezen van het derde deel Verloren zielen, moeten de eerste twee delen ook wel heel erg goed zijn. Dit even als verwijt schrijvend aan de uitgever, wil ik nu mijn daadwerkelijke recensie over Verloren zielen schrijven, want dat dit boek alsnog groot uitgebracht moet worden staat voor mij buiten kijf.

Het boek leest als een aflevering van CSI (Crime Scene Investigation), mede omdat er (naar lijkt) twee verschillende moorden zijn. Allereerst pleegt een groep jongeren zelfmoord in een opslagplaats in het bos. Vlak daarna wordt een meisje dood aangetroffen in Washington DC. De moorden worden uitvoerig onderzocht door het team van Cunningham (FBI), waaronder natuurlijk ook Maggie O'Dell.

Waar ik het in Blinde razernij moeilijk had met de vele personages, was dat in Verloren zielen voorkomen verdwenen, mede omdat ik nu alle hoofdpersonen al kende en de heerlijke schrijfstijl (die fijne korte hoofdstukken). Het boek leest dus zeer makkelijk is begrijpelijk en daar waar je het niet snapt (bijv. livor mortis) dan is er altijd wel iemand in de buurt (Maggie O'Dell of de lijkschouwer) die een uitleg geeft. Het verhaal is geniaal, alles heeft invloed op de plot. Omgeving, prive-leven, geen onderwerp wordt vermeden. Dus wil je een erg goed boek lezen... Wat let je, het enige probleem is, waar haal je hem vandaan.