Lezersrecensie
Als dit toch eens zou kunnen
We gaan mee met Faye. Een gelukkig getrouwde vrouw met 2 kinderen. Meisjes. Eddie haar man wil predikant worden, omdat hij geroepen is door God.
Faye heeft op jonge leeftijd haar moeder al moeten missen. En groeit daarom op bij haar lieve buren.
Op een dag vind ze een doos uit haar jeugd. Met daarin het kookboek van haar moeder met een foto van haar in deze doos. Op een dag gaat zij op dezelfde manier in de doos zitten en dan gebeurt het onwaarschijnlijke. Ze reist door de tijd naar de jaren 70. Naar haar moeder.
Hoe het verhaal dan verder gaat laat ik in het midden. Dat mag jezelf gaan lezen.
Ik heb het verhaal gevoeld als iets krachtig. Want wat als het kan en je zou naar het verleden kunnen gaan. Wat zou je doen.
Ikzelf zou mega veel vragen hebben en deze denk ik ook allemaal stellen. Of dat het verleden of heden zou beïnvloeden ik weet het niet.
Het verhaal wordt in het begin tegen je verteld vanuit Faye. En aan het eind ook weer. Ik vond dat erg verrassend en leuk. Tussen in wordt het verhaal verteld vanuit Faye maar dan meer in gesprekken met anderen.
Ik vond het een verrassend verhaal. Met een onderwerp dat goed is uitgelicht. De band die je kunt hebben met je moeder kan zo sterk zijn dat je het nog eens wilt ervaren. Of herinneringen die zo zijn vervaagt zou je misschien willen aanhalen.
Een roman met een heel apart onderwerp en mooi uitgewerkt.