Een boek met vriendschap, niet over vriendschap

De achterflap beschrijft: " in we hebben het over je gehad schrijft Stephanie Hogenberk over haar ervaring met vriendschap"

Hoewel ik het een vermakelijk boek heb gevonden en met plezier heb uitgelezen heb ik niet helemaal het gevoel een boek over vriendschap te hebben gelezen. Ik heb eerder meerdere vermakelijke columns gelezen, die toevallig allemaal vrienden hadden als hoofdpersonages (oke en ze gingen ook wel degelijk over het aangaan en verbreken van vriendschappen).
Vriendschap is een heel bijzondere relatie die vele verschillende vormen kan hebben. De reden dat dit boek mij aantrok was de gedachte er mogelijk van te kunnen leren. En, hoewel het misschien kan liggen aan mijn manier van lezen is dat niet helemaal gelukt. Het miste daarvoor wat mij betreft te weinig samenhang, te weinig kop-romp-staart. De columns ieder voor zich hadden wel degelijk een kop-romp-staart en er zat ook wel degelijk een rode draad doorheen (maar dat krijg je automatisch als er sprake is van een autobiografisch boek). Heel het boek wilde ik doorlezen voor de conclusie die niet kwam. Ik vraag me eigenlijk nog steeds af wat de schrijfster nu precies wilde overbrengen. Wat waren concreet haar lessen en wat vind ze nu eigenlijk echt van vriendschappen? Hoe autobiografisch was dit boek, zijn de mensen die worden beschreven hiervan op de hoogte? Tja, al met al niet uitmuntend enthousiast over dit boek, maar een open einde kan een keuze zijn uiteraard. Een tweede deel zou ik wel weer pakken..