Melancholie

Modiano geeft je het gevoel in een eenzame, betekenisloze reeks van gebeurtenissen te belanden. Samen vormen die gebeurtenissen een doelloos leven. Steeds heb je de verwachting dat er iets gaat gebeuren, maar het feit dat er juist helemaal niets gebeurd, is de boodschap. Het leven hangt aaneen van ontmoetingen die je even de eenzaamheid doen vergeten, om je vervolgens keihard te laten vallen en te zeggen: je betekende niets voor mij. Dat is naar mijn gevoel de rol van de hoofdpersoon Louki, die je overigens nooit echt leert kennen.