Alles zit er in

In 'De hele erge Ellie en nare Nellie' kom je alles tegen en wordt alles benoemd. En dan bedoel ik: pesten en vriendschap, bang en dapper, serieus en humor, braaf en stout. Zonder dat de personages stereotypen zijn. Alle personages zijn niet het één of het ander. Ellie en Nellie zijn niet alleen maar erg en naar. De andere kinderen zijn niet alleen maar bang en lief. Zelfs de rol van de ouders varieert. De bundel bouwt verhaal na verhaal mooi naar een climax en een afgerond einde dat doet verlangen naar een vervolg. Het is een verhaal dat de lezer uitnodigt en aanmoedigt om steeds van perspectief te wisselen en te ontdekken dat wat de kinderen en volwassenen doen in het verhaal altijd meerdere kanten kent en dat welk gedrag je kiest in het contact met anderen niet perse vast ligt. Het verhaal gaat in de basis over pesten. Het had daardoor een zwaar verhaal kunnen worden. Maar niks van dit alles. Het wordt op een praktische (als je wordt gepest, dan ga je handelen), relativerende (pesten is niet leuk, maar als je er samen actie onderneemt dan is het minder zwaar) en humoristische (wijze gebracht.