wilfred breda over Dodelijke gok

Dodelijke gok is een verhaal dat verzandt in ongetwijfeld goede bedoelingen. Er is geen touw aan vast te knopen, veel te veel personages die meespelen en te veel verhaallijnen. Alle clichés zijn aanwezig en worden dan ook zonder enige gêne uitgemolken.
Als je denkt dat het allemaal draait om een casino, zoals de flaptekst suggereert, kom je bedrogen uit. Uiteindelijk gaat hem om aggregaten voor Irak; volgt u het nog...?
Maar voordat je daar achter komt, moet je je eerst heenworstelen door meer dan driehonderd bladzijden, bevolkt door schimmige figuren die geen van allen zuiver op de graat zijn en allemaal er iets mee te maken hebben.
Gelukkig heb ik dit boek geleend bij de bieb. Had ik het gekocht had ik waarschijnlijk mijn geld teruggeëist.
Voor de rest leest het vlot weg en voor wie niet al te kritisch is, is het een leuk boek voor tussendoor, maar wat mij betreft is dit absoluut geen hoogvlieger.