De dochter van de kannibaal

Sommige boeken lees je voor de spanning, andere voor de personages. De dochter van de kannibaal van Rosa Montero biedt het allebei in overvloed. Het begint als een mysterie: de man van hoofdpersonage Lucia verdwijnt spoorloos op een vliegveld. Maar wat volgt, is geen standaard politieverhaal, maar een meeslepende en ontroerende reis door het verleden en de psyche van een vrouw.
​Waarom dit boek 5 sterren verdient:
​Een krachtig hoofdpersonage: Lucia is geen typische heldin. Ze is herkenbaar, feilbaar en groeit enorm gedurende het verhaal. Haar transformatie van een vastgeroeste vrouw naar iemand die haar eigen kracht herontdekt, is prachtig beschreven.
​De onvergetelijke bijfiguren: De vriendschap die ontstaat tussen Lucia, de tachtigjarige anarchist Adrian en de jonge buurman Felix is de ziel van het boek. Deze onwaarschijnlijke drie-eenheid brengt humor, wijsheid en warmte in het verhaal.
​Meer dan een thriller: Hoewel de zoektocht naar de verdwenen echtgenoot de vaart erin houdt, gaat het boek eigenlijk over de 'kannibaal' in ons allemaal: de tijd die alles verslindt. Montero schrijft met een diep psychologisch inzicht over ouder worden, spijt en de kans op een tweede jeugd.
​Prachtige schrijfstijl: De taal van Montero is rijk en beeldend. Ze weet de sfeer van Madrid en de politieke geschiedenis van Spanje moeiteloos te verweven met het persoonlijke drama van Lucia.
​Conclusie:
De dochter van de kannibaal is een ode aan het leven en de vriendschap. Het is een boek dat je dwingt om na te denken over je eigen keuzes, verpakt in een verhaal dat je vanaf de eerste pagina in zijn greep houdt. Een absolute aanrader voor iedereen die houdt van literatuur met een scherp randje en een groot hart.