Advertentie

Hebban vandaag

Dossier /

De Nederlandstalige thriller heeft absoluut toekomst

door Soraya Vink (crew) 11 reacties
Het lukt een Nederlandstalige misdaadauteur vaker om tot de befaamde Bestseller 60 door te dringen. Wat is de drijfveer voor een thrillerschrijver uit Nederland of België om een reeks rond een personage te starten? Dit en meer 'cijfertjes en feitjes' leggen we je voor in dit dossier tijdens de Thriller Tiendaagse.

Welk seriepersonage maakt de meeste indruk?

Met een verbod om een eigen en dierbaar personage aan te halen, vroegen we ook aan deze thrillerschrijvers welke seriepersonages de meeste indruk hebben gemaakt. Opvallend: personages uit misdaadseries worden hier veelvuldig aangehaald in vergelijking met de personages die we alleen van papier kennen. Zo wordt de atypische rechercheur Saga Norén uit de Scandinavische misdaadserie The Bridge meerdere keren aangehaald, evenals Carmen van Walraven uit het Nederlandse succes Penoza. 'Dat meeleven vind ik heerlijk, ik laat me graag meeslepen door interessante personages, hoe enger hoe liever, als ze maar geloofwaardig worden neergezet,' zegt Nathalie Pagie, die Norén en Van Walraven als sterke personages aanhaalde.

René Appel gaat voor Tom Ripley van Patricia Highsmith en Sid Stefan van Gerben Hellinga: 'Opvallend genoeg ook weer niet een politieman of iets dergelijks.' Schrijver Edwin Zonneveld gaat op de nostalgische tour met detective Hercule Poirot van Agatha Christie en De Cock van Appie Baantjer. Peter de Zwaan gaat voor Jules Maigret van de Belgisch Franse schrijver Georges Simenon.

En toch hebben de Scandinavische seriepersonages stilletjes een voorkeur bij de Nederlandstalige thrillerschrijvers. Zo wordt door Kurt Wallander van de Zweed Henning Mankell door zowel Corine Hartman als Gerard Nanne genoemd. 'Inspecteur Kurt Wallander is een begrip geworden in de wereldwijde misdaadliteratuur,' zegt Nanne. Ook aan de overkant van de oceaan worden de seriepersonages nauwlettend in de gaten gehouden, want schrijver Peter Bernink kiest voor de Amerikaan Harlan Coben: 'Het voorbeeld voor mij is Myron Bolitar, sportmakelaar en speurder. Een uitstekend voorbeeld van een seriepersonage. De spanningen die het oplevert met de gevestigde politie-orde zijn op zich al een bron van inspiratie.'

Een daverend einde of stilletjes het toneel verlaten

Met het schrijven aan een reeks ligt er toch een ongezien gevaar op de loer: wanneer valt het doek voor de hoofdpersoon en op welke manier wordt de geschiedenis rond dit personage afgerond? Een rondje langs thrillerschrijvers laat zien dat de meningen nogal uiteenlopen.

'De houdbaarheidsdatum is afhankelijk van het hoofd van de schrijver en de portemonnee van de uitgever,' aldus Peter de Zwaan. 'Verdient de uitgever niet voldoende dan zal hij de schrijver zeer ontmoedigen. Is des schrijvers hoofd sterk genoeg om gezeur te verdragen dan zullen er delen blijven verschijnen. Desnoods via internet. Een beetje hoofd is niet snel kapot te krijgen.'

Voor Hilde Vandermeeren speelt het verschil tussen televisieseries en boeken een rol: 'Het voordeel van fictieve personages in boeken - in tegenstelling tot in tv-reeksen waar ze zichtbaar ouder worden - is dat ze eigenlijk geen houdbaarheidsdatum hebben. Een auteur heeft de vrijheid om te kiezen binnen welk tijdsbestek een bepaald aantal boeken zich afspeelt. Zo kan een rechercheur een viertal zaken oplossen (in bijvoorbeeld vier boeken) binnen eenzelfde levensjaar. Je kunt je hoofdpersonage ook telkens per boek een jaartje ouder maken, maar dat hoeft niet per se.'

'Volgens mij voor de meeste lezers zo’n vier of vijf boeken op z’n hoogst,' zegt René Appel. 'Dan weten ze het wel met de vaste patronen, de min of meer standaarduitspraken, gewoontes enz. van de hoofdpersoon. Herhaling werkt maar tot op zekere hoogte.' Voor Corine Hartman speelde de levensstijl van haar seriepersonage een rol: '
Ik was aanvankelijk van plan zeven Haiders te schrijven, dat zou mooi passen bij de zeven hoofdzonden waarvan ik er dan in elk deel een kon verwerken, maar bij deel drie wist ik dat Jessica niet zo lang mee kon, daarvoor leefde ze te extreem en ging haar ontwikkeling in eenzelfde hoog tempo.'

Edwin Zonneveld gaf het antwoord waar de meeste lezers zich in zullen vinden als ze gehecht raken aan een seriepersonage: 'Onbeperkt. Poirot werd (bijna) onsterfelijk. Hoe meer de lezer zich met het personage identificeert, hoe langer de levensduur.'

Voor Nathalie Pagie is een einde van de reeks duidelijk: '
Op een bepaald moment zijn er genoeg boeven gevangen, moorden en mysteries opgelost. Ik denk dat juist de mate van persoonlijke ontwikkeling en groei een personage langere tijd interessant kan maken. Geen superhelden dus, maar echte mensen die jou als lezer meenemen op hun reis.'

 





Welk seriepersonage behoort tot jouw favorieten? En hoe denk jij over de houdbaarheidsdatum van een thrillerreeks? Laat het weten in een reactie onder dit artikel!



Over de auteur

Soraya Vink (crew)

4 volgers
0 boeken
0 favorieten


Reacties op: De Nederlandstalige thriller heeft absoluut toekomst

 

Gerelateerd

Gesponsorde boeken