Tien vragen aan Siep Hendriks

op 10 februari 2026 door Hebban Crew 4 reacties

Deze hele week staat in het teken van de Nederlandse thriller. We interviewden een aantal auteurs binnen dit genre over hun nieuwste boek, de ingrediënten van een perfecte thriller en het boek dat nu op hun nachtkastje ligt. Vandaag aan het woord: Siep Hendriks.

Stel jezelf voor aan de hand van drie boektitels.

De boekendief van Markus Zusak, The Way of Kings van Brandon Sanderson en We hebben altijd in het kasteel gewoond van Shirley Jackson.

Wat was de aanleiding voor het schrijven van je meest recente thriller?

Mijn ideeën drijven heel lang rond in mijn hoofd voordat ze zich ontwikkelen, als brandstof die de juiste vonk nog niet gevonden heeft. Het concept van In het diepe duister begon met wat nu het eerste hoofdstuk is geworden (na de proloog); wat als je thuiskomt en bent vervangen? Als je geliefden de dubbelganger als jou herkennen? Die scène heeft heel lang in m’n hoofd gezeten, maar het was pas toen ik het nummer Who Are You Really? van Mikky Ekko hoorde en daarna een flinke nachtmerrie had over monsters in het donker, dat ik het verhaal begon te begrijpen. En wat ik ermee wilde vertellen. Het was veel grootser dan ik dacht, en veel enger.

Als we zouden inbreken op je streamingaccounts, wat zouden we dan over jou ontdekken?

Dat ik niet echt één interesse heb! Momenteel ben ik zowel verslaafd aan het nieuwe seizoen van Bridgerton als aan Culinary Class Wars en de (fantastische) medische serie The Pitt – maar ik duik ook regelmatig in een nieuwe horrorfilm of -serie.

Wat is je favoriete thriller?

Ik ga meteen moeilijk doen – ik noem liever twee schrijvers dan één favoriete thriller. Het werk van zowel Catriona Ward als Agustina Bazterrica overdondert me altijd; het zijn horrorthrillers met duistere humor, prachtige stijlen en in het geval van Ward ook nog genoeg metafysische elementen.

Elevator pitch: vertel in het kort waar je nieuwste thriller over gaat.

In het diepe duister is deels bovennatuurlijke horror, deels thriller met een schaduworganisatie. Het gaat over een hoofdpersoon die van de ene op de andere dag wordt vervangen door een dubbelganger, en over de man die haar opvangt en begeleidt naar Bureau Randzaken – een organisatie vol vervangenen. Zij proberen deze dubbelgangers te begrijpen en, waar mogelijk, uit te schakelen. Het is een verhaal over transformatie, over de kleine doden die we moeten sterven, over mensen en monsters.

Je moet kiezen: een novelle van 88 pagina's of een stevige roman van 700+ pagina's.

100% de novelle! Ik ben van nature een schrijver die het liever bondig houdt; ik vind het voor mezelf de leukste uitdaging om een lezer met zo weinig mogelijk 'extra' woorden in spanning te houden. Nu moet ik daar wel bij zeggen dat mijn aankomende boek In het diepe duister het langste werk is dat ik ooit geschreven heb, en daar weer hele andere toffe lessen bij kwamen kijken. Maar ik blijf bij m’n antwoord!

Als je vier mensen (dood of levend) zou mogen uitnodigen voor een diner, wie zouden dat dan zijn en waarom?

Als ik een goed gesprek over de waarde van horror wil voeren, dan nodig ik Shirley Jackson en Mike Flanagan uit, twee van m'n favoriete makers in het genre. Als ik het wil hebben over mijn andere grote liefde, tafelrollenspellen, Brennan Lee Mulligan. En als laatste tafelgast, natuurlijk, mijn opa, aan wie ik mijn liefde voor verhalen grotendeels te danken heb!

Waarmee onderscheidt de Nederlandstalige thriller zich van vertaalde thrillers?

Daar zijn, naar mijn mening, twee grote redenen voor. Allereerst is ons thriller- (en horror-)aanbod enorm divers; we schrijven detectiveverhalen, monster- en bovennatuurlijke verhalen, Young Adult- en jeugdthrillers, medische thrillers en nog veel meer. Ook komen er steeds meer auteurs bij, die het genre nog verder uitbreiden. Daarnaast leent de Nederlandse taal zich ontzettend goed voor spannende verhalen; ze is ruw en zacht tegelijkertijd, kan hard binnenkomen en heeft veel mooie woorden die precies de juiste, gruwelijke lading kunnen dekken.

Wat zijn volgens jou de ingrediënten van een perfecte thriller?

De perfecte horrorthriller (daar specialiseer ik me in) heeft, volgens mij, een originele haak – of het nu bekende dingen met elkaar combineert op een inventieve manier, of iets compleet nieuws bedenkt, dat maakt niet bijster veel uit –, een sterke groep personages met genoeg gebreken en volwaardige bogen, een goed begrip van de gebruikte symboliek en de algehele visie, en een balans tussen het volgen en het breken van de genreconventies.

Welk boek ligt er nu op je nachtkastje?

Honger van Johanna van Veen.