Geertje Otten Hebban Recensent

Blogpost: Geertje Otten

Fear of missing out

'Ha mevrouw, fijn dat ik u weer heb voor Nederlands!' Stralend kijk ik de leerling aan: wat heerlijk om op je eerste lesdag zo'n compliment te krijgen. Al snel blijkt het niet te gaan om mijn didactische of pedagogische vaardigheden: nee, het gaat om mijn leestips! De leerling in kwestie is bepaald geen fanatiek lezer, maar haalde wel plezier uit de door mijn getipte boeken. Advies-op-maat werkt nog steeds heel goed. Plus de verwijzing naar nieuwe, vers-van-de-persboeken. Boeken uit het vorige jaar zijn immers al 'oud'...

Ietwat ongemakkelijk kijk ik om me heen. Hoe leg ik deze leerling uit dat ik een heuse, serieuze leesdip heb gehad? Dat ik bijna een jaar lang geen boek heb aangeraakt, laat staan gelezen? Dat ik dus een enorm gat bespeur in mijn kennis van wat er nieuw is verschenen en wat aantrekkelijk is voor mijn leerlingen? Fear of missing out...ineens begrijp ik weer wat meer van de wereld om me heen. Je wilt niets missen, om te voorkomen dat je ineens op achterstand staat. Want zo voelt het wel. Lieve schrijvers, waarom hebben jullie niet even op me gewacht? Even stilzitten en wachten totdat ik klaar ben met Zuid-Afrika ontdekken, schuren, schilderen, tegels sjouwen, behang plakken en laminaat leggen? Totdat mijn hoofd weer leeg genoeg is om te genieten van alles wat jullie in tussentijd bedacht hebben?

Als ik uitleg wat er aan de hand is, knikt de leerling enthousiast. Zo'n leesdip...dat die echt bestaat...gaaf! Hij had het altijd al gedacht, maar iedereen zei altijd dat zijn leesdip een smoes was. Goed om te weten, dat het fenomeen dus echt is. Ik zie de radertjes in zijn hoofd bijna draaien en een vette lach tekent zijn gezicht. Ha! Vanaf nu hoeft hij dus alleen maar te zeggen dat zijn docent een leesdip had en dat hij dus... Gelukkig kan ik hem geruststellen: ik heb die ochtend twee volle dozen met spiksplinternieuwe boeken de school in gezeuld, er zit vast iets voor hem bij.

Mijn leesdip heeft me veel geleerd. Ten eerste: schrijvers wachten niet op sukkelende lezers. Gelijk hebben ze, waarom zouden ze ook? Ten tweede: FOMO is een terechte angst! Een gat van een jaar in je kennis over nieuwe boeken is niet fijn! Alles weten maakt niet gelukkig, maar bijna niets weten ook zeker niet. Tijd voor een inhaalslag. En als laatste: goede boeken nemen ruimte in. Natuurlijk fysiek, dat wist ik al lang, want al jaren last van een ophokprobleem, maar ook in je hoofd. Goede boeken eisen je volledige aandacht en concentratie en vertikken het om je aandacht te delen met aardse zaken als kluslijstjes en kopzorgen. En? Gelijk hebben ze, waarom zouden ze ook?











Reacties op: Fear of missing out