Blogpost: B.A. de Hoop

Februari 2016

Februari is voorbijgevlogen, tijd voor een update van de door mij gelezen boeken in de afgelopen maand. Ik had me voorgenomen om zo snel mogelijk door m'n bibliotheekboeken te gaan zodat ik eindelijk aan de nog-te-lezen stapel in mijn eigen boekenkast toe zou komen. Het vervelende is dat als je boeken terugbrengt naar de bibliotheek je toch ook weer nieuwe leuke boeken op de planken ziet staan. Ik stond mezelf daarom toe om toch een bibliotheekboek of twee per bezoek mee te nemen, met als resultaat dat de stapel in mijn eigen boekenkast nauwelijks geslonken is. Maar overall heb ik wel een leuke leesmaand gehad.

Zo las ik deze maand zes boeken, geen slechte score vind ik zelf. Maar om mezelf nou uit te dagen meer uit mijn eigen boekenkast te lezen maakte ik een top 15. De bedoeling was om een top 10 te maken, maar ik kon gewoon niet stoppen. Er staan te veel leuke boeken in mijn boekenkast te wachten om door mij gelezen te worden.

Ik begon deze maand met Het Marco-effect van Jussie Adler-Olsen, deel 5 in de serie Q. Ik had veel moeite om 'in' het boek te komen. In het begin vond ik het te veel verschillende verhaallijnen die te ver uiteen lagen om een geheel te worden. Uiteindelijk wordt het dat toch, zoals je in de Q serie kunt verwachten van Jussie Adler-Olsen. Wel heb ik in de boekenverslindersgroep van FB gevraagd of mede-boekenverslinders ook zo veel moeite hadden met dit boek. Met een ander boek van de Q serie, De vrouw in de kooi, had ik dit namelijk helemaal niet. Er waren er meer die er zo veel moeite mee hadden als ik. Maar er waren er ook die zeiden dit boek, net als de andere boeken van de Q serie, te hebben verslonden. Dat laatste zette me extra aan om door te lezen in dit boek. Ik ben blij dat ik het heb gedaan want toen eenmaal alle lijnen bijeen gebracht werden vond ik het wel mooi maar toch een tikje ongeloofwaardig dat een politieman zich zo in strijd met wet- en regelgeving gedraagt. Omdat het zo lang duurde voordat ik 'in' het boek zat en zo enorm moest doorzetten om het uit te lezen, zal ik dit deel niet snel aanraden. Het houdt me overigens niet tegen om nog meer uit de Q serie te gaan lezen aangezien ik het andere boek wel erg mooi vond.

Vervolgens stoomde ik door met Moordweekend van James Patterson. Wat een boek! Het had me al snel te pakken en liet me niet meer los. Super de super de super. Ik ben blij met zulke boeken. Een goed vlot verhaal met een goed plot. Langzamerhand in het verhaal krijg je er wel een idee van wie het heeft of hebben gedaan, maar hoe het echt zit, daar moet je de laatste paar bladzijden voor lezen; een duizelingwekkende ontknoping. Ik ben enthousiast over deze triller en kan 'm dan ook van harte aanraden. Op de achterkant van het boek staat: "... neemt je mee op een joyride vol overdaad, vriendschap en verraad zoals alleen James Patterson die kan beschrijven." En dat klopt!

Harlan Coben staat garant voor spannende boeken die niet weg te leggen zijn. Dat is met De Vreemde ook zo. In twee avondjes las ik dit boek uit. Al hoewel ik het niet snel zie gebeuren dat een duo geheimen aan vreemden onthuld is het wel een originele insteek. Vanaf het begin van de vermissing van de vrouw van de hoofdpersoon vermoedde ik dat ze dood was, en ja helaas had ik daar gelijk in. Maar het was niet het onthulde geheim wat haar zover dreef dat ze weg ging.... Spanning ten top.

Toen werd het toch echt tijd voor een ongelezen boek uit mijn boekenkast. Vol overtuiging dat ik Alles te verliezen van Esther Verhoef nog niet had gelezen nestelde ik me er mee op de bank. Na het eerste hoofdstuk wist ik het weer, dit boek had ik wel gelezen. Dat boek kon dus onmiddelijk van mijn lijst, ik hield een short-list van 14 boeken over van mijn totale 200 nog-te-lezen stapel. Als je dit boek nog niet hebt gelezen, het is een goed boek. Maar ik vond het zonde van al die ongelezen boeken om een boek wat ik al eens had gelezen op dit moment nog eens te lezen. Op zich lees ik een boek wel eens vaker voor de tweede of derde keer, vooruit soms een vierde of vijfde keer maar dat verminderd mijn grote stapel niet. Dus pakte ik de volgende op de lijst.

Terwijl op Hebban de triller-tien-daagse van start ging verliet ik juist dat genre. In mijn boekenkast stond al een tijdje de serie De wederopbouw van Jeruzalem, geschreven door Lynn Austin. Hoewel het zeker twee jaar geleden is dat ik deel 1 daarvan las, Zacharia keer terug, had ik erg zin in het vervolg: Ezra, leid mijn volk (deel 2) en Nehemia, bouw op mij (deel 3). Het is een romanserie gebaseerd op personen uit het oude testament van de bijbel. Het leuke is dat in de boeken staat wat de bron van het verhaal is. Zowel Zacharia, Ezra als Nehemia zijn bijbelse personages die wat mij betreft uitstekend tot hun recht zijn gekomen in deze serie. De bijbelverhalen worden goed doordacht tot leven gebracht. Van zowel deel twee als deel drie heb ik erg genoten.

In de laaste week van deze maand las ik Over de grens van Jang Jin-Sung. Daarover heb ik een lezersrecensie geschreven. Ik schreef: "Over de grens is een indrukwekkend boek waarin Jang Jin-Sung ontsnapt uit Noord-Korea. Hij is hoger geplaatst en heeft daardoor op plekken gewerkt die wij ons niet kunnen voorstellen. Hij is schrijver, en onderzoekt, leest en schrijft in een dictatoriaal regime waar alleen ter meerdere eer en glorie van de Kim-dynastie geschreven mag worden. In het nauw gebracht door zijn geweten ontstaat een keten aan gebeurtenissen, ongelofelijk maar waar. Zijn miraculeuse ontsnapping naar China en uiteindelijk Zuid-Korea maakte diepe indruk op mij." Het is een boek uit een heel ander genre, geen triller of roman, boeken die ik toch sneller pak in de bibliotheek of in de boekhandel. In mijn boekenkast zijn minder boeken in dit genre te vinden. Het is wel echt een aanrader, zeker als je geinteresseerd bent in Noord-Korea - een dictatoriaal regime waar we als westerse mensen maar weinig van begrijpen.

Terwijl de laatste dagen van februari naderden bezocht ik nogmaals de bibliotheek, eigenlijk alleen maar omdat een van mijn kinderen moest plassen en de bibliotheek was gewoon dichtbij. Toen zag ik het nieuwste boek van Elizabeth George staan: Dag des Oordeels, deel 19 in de serie over inspecteur Lynley. Een geweldige serie, dus dat boek nam ik mee. Het moet binnen een week weer uit zijn, dus ik begon vol goede moed, maar met 608 pagina's kreeg ik dat in februari niet meer uit. Maar maart is met dit boek goed begonnen! De volgende keer laat ik weten wat ik uiteindelijk van dit boek vond.

Reacties op: Februari 2016