Oli Veyn Auteur

Blogpost: Oli Veyn

Personage ontwikkeling

13-02-2016 door Oli Veyn 7 reacties
Een van de vele uitdagingen van het schrijven van een verhaal of boek vind ik karakter ontwikkeling. Niet omdat mijn personages vlak zijn (tenminste, niet in mijn hoofd), maar hoe ik dat het beste in het verhaal kan verwerken zonder info dumps of eindeloze overpeinzingen. Hoe geef je je personages karakter en hoe maak je van een antagonist meer dan alleen de slechterik? Iedereen heeft zijn verhaal en niemand is alleen maar door en door slecht, knap, slim of heldhaftig.
Als ik boeken lees van anderen valt het me op dat er meer schrijvers zijn die hiermee worstelen. In sommige boeken zijn de karakters poppetjes die van A naar B rennen omdat het verhaal nu eenmaal vaart moet hebben, zonder dat ik als lezer echt een band krijg met de hoofdpersonage. En er zijn pareltjes waarbij de karakters je niet meer loslaten, je blijven achtervolgen, zelfs als je niet leest. Vaak zijn dit rebelse figuren, personen die zich los wringen uit het keurslijf en tegen alle regels in gaan. Of die een ontwikkeling doormaken van slungelige nerd naar onverschrokken held.
Ik heb een aantal schrijfcursussen gevolgd en bij slechts 1 cursus is dit aan bod gekomen, maar voor mijn gevoel te vluchtig. Ik denk dat dit onderwerp wel wat meer aandacht mag krijgen.
Terug naar mijn verhaal. Vaak geef ik een van de karakters een typische uitspraak of een eigenschap die gedurende het verhaal herhaaldelijk terugkomt. Ik probeer ze een ontwikkeling door te laten maken, sommigen geef ik een trauma uit het verleden wat hun gedrag kan rechtvaardigen. Andere laat ik een trauma doormaken. Er zijn zoveel meer mogelijkheden om een karakter meer diepgang te geven. Maar je kunt niet alle karakters uitdiepen, daarmee wordt de vaart er inderdaad uitgehaald, en om eerlijk te zijn, wil ik als lezer ook niet van iedereen alle ellende, motivaties of achtergrond weten. Sommigen zijn er gewoon, met al hun tekortkomingen.
Terug naar mijn verhaal. Naar mijn karakter.
Ik wil niet beschrijven dat ze heldhaftig is, ook al denkt ze zelf van niet. Ik wil haar niet eindeloos laten nadenken over gevoelens, onderwerpen of gebeurtenissen. Ik wil met kleine gebaren, kleine woordjes, haar karakter weergeven. Dat is de kunst.
Schrijven is kunst.
George R.R. Martin is de Jeroen Bosch van de fantastische literatuur, Thomas Olde Heuvelt een Picasso en Jane Austen voor mij een Monet. Een Rembrandt? Daar moet ik nog over nadenken.
En ik? Ik ben al blij als ik mijn naam kan signeren onderaan het doek, een stap achteruit kan zetten en met een tevreden glimlach het eindresultaat kan bekijken.

Reacties op: Personage ontwikkeling