Blogpost: Ingrid Verschelling

Waarom Henning Mankell bijzonder voor mij is!

Ik had alle boeken van Sjöwall en Wahlöö gelezen, toen ik de boeken van Henning Mankell ontdekte. De Wallander- reeks had ik al op TV gezien, maar ik las alle andere boeken van hem. Op de boekensite Watleesjij.nu hadden wij een bijzondere vriendenclub, die elkaar boeken aanraadde. Ook schreven we daar allemaal recensies over. Toen werd mij aangeraden om toch maar de serie van Wallander te gaan lezen, omdat het heel goede boeken zijn. Ik heb ze tot nu toe nog niet allemaal gelezen, omdat ik zoveel nieuwe auteurs heb leren kennen, maar Henning Mankell is wel één van mijn favoriete schrijvers gebleven. Ik ben blij, dat ik nog een paar boeken van hem tegoed heb, want ik zou het erg vinden als ik alles uitgelezen heb.


“Dwaalsporen” en “De witte leeuwin” vond ik de beste uit de Wallander- reeks. Mankell combineert geschiedenis met maatschappijkritiek. Hij kon door zijn boeken kritiek geven op het kapitalisme, dat in de jaren 90 naar Zweden was gekomen. De financiële wereld schoot tekort aan verantwoordelijkheidsgevoel. De mogelijkheid, dat gerechtigheid niet zou geschieden was een spookbeeld voor Wallander. Een aantal morele en ethische dilemma’s worden in de boeken besproken. Zoals in “De man die glimlachte” hoe het bijvoorbeeld komt, dat iemand heel rijk kan worden: “Achter elk groot fortuin zit vaak een misdaad”, is een uitspraak van één van de mensen in het boek. Ikzelf denk ook, dat als je heel rijk wordt, dan heb je misbruik gemaakt van andere mensen. Aan het eind van het verhaal vraagt de secretaresse aan Wallander: ”Zijn er echt geen grenzen aan het kwaad wat mensen doen?”


Ook de gevoelens van Wallander worden heel goed onder woorden gebracht door Mankell. Het karakter van Wallander was introvert en daardoor was hij vaak verdrietig en onzeker, omdat hij niet het soort relaties met anderen had, die hij graag zou willen hebben. Aan het eind van zijn leven is hij heel eenzaam, maar hij heeft het aanvaard hoe hij is. Mankells boeken zijn niet alleen maar thrillers, maar eigenlijk ook literaire romans. De personages worden altijd goed uitgediept. Boeken uit de serie zijn heel erg realistisch en menselijk geschreven, met goede plots. Voor Mankell is het ‘spannende verhaal' nooit een doel op zich, zegt hij in een interview. Mankell schreef vanuit sociale betrokkenheid. Eerst is er de bedoeling, en dan de plot. Nooit andersom. Ik moet iets willen overbrengen.'' De thriller is daarvoor bij uitstek geschikt. De verhalen blijven boeiend, doordat je volledig wordt meegesleept met Wallanders zoektocht naar de waarheid. Het staat heel mooi in Wikipedia: Mankells beschrijving van Wallander is wellicht van toepassing op veel mannen van Wallanders generatie: toegewijd en een harde werker, maar het spoor bijster in een veranderende wereld waar de sociale en morele afbraak wordt weerspiegeld in brute misdaden. Wallander is een geloofwaardig hoofdpersonage, die ondanks vele twijfels, een gedreven speurder is.

Reacties op: Waarom Henning Mankell bijzonder voor mij is!