Beelden vervagen, maar herinneringen blijven

Beelden vervagenOok al herken ik jou straks niet meerik voel je voor altijd in mijn hartbeelden vervagen keer op keerlangzaam aan raak ik meer verwardlaat mij dan niet te lang alleenwees mijn rots en mijn bakenik kan nergens anders heenwil jij, mijn sterke meid, over mij wakenmijn troost en mijn liefdedat is wat ik jou nog kan gevenafstand is wat mij soms griefdealleen voor jou wil ik verder levennu ik weer in Hoorn benheerlijk dicht bij jou in de buurthunker ik naar jouw warme stemde dag die soms erg lang duurtals ik jou weer heb gezienvoel ik mij geborgenzul je vandaag komen misschienanders wel de volgende morgen.