In ‘De wereld na mijn complete geheugenverlies’ vertelt Jur Deitmers hoe hij als 21-jarige Harvard-student na een hersenontsteking zijn geheugen geheel kwijtraakt. Nadat hij uit coma ontwaakt, weet hij bijvoorbeeld niet meer wie zijn ouders zijn. Zijn harde schijf is gewist. Inmiddels heeft hij een universitaire graad behaald, maar zijn geheugen gaat slechts zevenjaar terug. Hoe kijkt hij naar de wereld, naar ons? Wat kunnen wij, met onze aangeleerde gewoontes en overtuigingen, leren van zijn onbevangen geest?
