Wat een teleurstelling

Ik ben helaas heel wat minder positief over dit boek dan mijn voorgangers. Ik snap eerlijk gezegd niet wat de uitgever, of wie het ook is die daar over gaat, heeft bezield om 'voor de liefhebbers van Santa Montefiore' op dit boek te schrijven, want daardoor ben ik bij een boek beland wat absoluut niet past bij wat ik graag lees. Voor mij is de stijl van Santa Montefiore een romantisch, positief boek waarin de hoofdpersonen een bepaalde groei doormaken, en Santa gooit daar dan ook altijd nog een vleugje spiritualiteit overheen. Hoewel de schrijfstijl van dit boek misschien in bepaalde delen wat wegheeft van Santa Montefiore, kan ik de stijl van Santa in het verhaal zelf echt niet terugvinden.
Nu kan ik die misleiding op zich nog naast me neerleggen als ik vervolgens wel van het boek genoten had. En op zich, het was wat taai om door te komen, hier en daar wat scenes die wat houterig beschreven worden, maar al met al had genoeg om me te laten doorlezen en nieuwsgierig te maken naar wat er zou gebeuren. Want eerlijk is eerlijk, het is geen voorspelbaar verhaal.
Alleen heeft het laatste hoofdstuk het voor mij absoluut verpest. Ik zou dit boek nooit hebben gelezen als ik dit van te voren had geweten. Toen ik me realiseerde dat ik vrijwel aan het einde van het boek beland was met nog zoveel eindjes open, vroeg ik me al erg af hoe dat in 1 hoofdstuk zou lukken om af te sluiten. Nou dat is dus ook niet op een voor mij bevredigende manier gelukt. Het gaat niet alleen om hoe het verhaal eindigt op zichzelf, al valt dat me ook echt enorm tegen, maar ook over de afgeraffeldheid van het verhaal en de schrijfstijl van het laatste hoofdstuk.
Een van de dingen die voor mij horen bij de beschrijving chicklit is 'feelgood'. Dit boek is absoluut geen chicklit.