Geen helden, geen uitwegen

Dankzij de Grote Vriendelijke 100-lijst van Hebban kwam "Allemaal willen we de hemel" van Els Beerten op mijn pad. Hoewel het boek wordt gepresenteerd als een roman voor young adults, zou het voor mij ook een boek voor volwassen lezer mogen zijn. Beerten hanteert een ogenschijnlijk eenvoudige, maar uiterst precieze schrijfstijl waarin elke overbodigheid is weggesneden. Haar zinnen zijn afgepast, koel en genadeloos.

Het verhaal speelt zich af in een Vlaams dorp tijdens de Tweede Wereldoorlog, waar vriendschap, loyaliteit, vertrouwen en naïviteit onder zware druk komen te staan. Ward en Jef zijn beste vrienden, maar wanneer ze elk een andere kant kiezen, wordt hun vriendschap verscheurd tussen verstand en hart. Die innerlijke tweestrijd loopt als een pijnlijke onderstroom door het hele boek.

Beerten laat meerdere personages in de ik-vorm aan het woord. Ward. Jef, Renee, Remi, de ouders en anderen geven elk hun eigen waarheid prijs, waardoor de lezer steeds opnieuw zijn oordeel moet bijstellen.
Misschien is dit het zoveelste boek over de oorlog, maar dit is er één dat je niet snel vergeet. Een absolute aanrader.