“Schrijven doet helen.”

Dit waargebeurde verhaal heeft me dieper geraakt dan ik ooit had verwacht. Vanaf Dossier Kersen voelde ik hoe alles intenser werd. De spanning nam toe, maar het was vooral de echtheid die binnenkwam. Je leest geen verzonnen plot, je leest een stuk leven en dat voel je in elke pagina.

Wat dit boek zo bijzonder maakt, is de oprechtheid. De schrijfstijl is puur, zonder franjes en zonder overbodig drama.

Sommige passages raakten me echt, omdat je voelt dat hier niets wordt aangedikt. Het is doorleefd, eerlijk en kwetsbaar.

De laatste zin “Schrijven doet helen.” bleef nog lang in mijn hoofd hangen. Omdat je begrijpt wat erachter zit en je hoopt dat het écht waar is.