Prachtig inlevend in alle personages maar einde iets te makkelijk

Dit is het 3e boek van Cobi van Baars dat ik nu lees (na Schipper & co=debuut en Vacht) en dat me weer treft door de uitgebreide manier hoe zij de gevoelens van alle personages beschrijft. Zeer invoelend en overtuigend in dit heftige verhaal. In deze recensie wil ik het verhaal niet navertellen maar puur aangeven hoe ik over de stijl en het verloop van het verhaal denk. Het boek fascineerde me enorm en ik kon het bijna niet wegleggen. Gekgenoeg vond ik het einde wat te weinig uitgewerkt. Ik mis daar aan het eind het perspectief van hun moeder Claudia. Ook vond ik het einde dus wat afgeraffeld en werd niet meer behandeld hoe het eea verder gaat. Kortom, hoe subtiel als het verhaal in de eerste helft van het boek werd neergezet, zo weinig zoegvuldig vond ik het einde uitgewerkt.
Desondanks maakt die eerste helft dit voor mij een prachtig boek. Het ontbreken van interpunctie en de wisselingen in perspectief vond ik niet storend maar juist heel knap. Maar Schipper & co en Vacht vond ik beduidend beter van begin tot eind. Helaas zijn die nooit genomineerd maar ik vermoed dat we nog veel van deze schrijfster met onverwachte thema’s gaan horen.