Een koekje van eigen deeg

Vermist is het eerste boek van Patrick de Bruyn dat ik uitlees. Het verhaal zit wel goed in mekaar, en het einde is verrassend en had ik niet zien aankomen. Maar van sommige personen maakt hij karikaturen die nogal uitvergroot worden. Soms werkt dat storend, op andere momenten werkt dat op de lachspieren.
Het onderwerp is wel goed uitgewerkt : pesten en gepest worden, en de impact dat dit heeft op mensen en hun reacties.
Of ik nog een boek van hem ga lezen? Ik denk het wel, maar hij behoort momenteel niet tot mijn favoriete auteurs.