eenzijdig boek.

Las het met stijgende verbazing, vooral verbazing over zoveel negativiteit en ontsporingen.
Vanuit haar vakgebied en eigen perceptie zo is dit boek tot stand gekomen, Esther van Fenema. Ik miste bijv. na alle hoofdzonden de zeven deugden. Laat ik die nou regelmatig in mijn dagelijks leven tegenkomen: goedheid, hulpvaardigheid, eerlijkheid, vriendelijkheid, zachtheid, doorzettingsvermogen, terughoudendheid, inzicht en wijsheid als totaal resultaat. In mijn werk (onderwijs), in de winkels, buurtkastjes in de wijk, burenhulp, als je er oog voor hebt, zie je veel. Zo zie ik de deugden ook regelmatig voorbij komen. De zeven hoofdzonden waren ook al bekend, we leven nooit onder een steen.
Er is heel veel mis in deze wereld, maar ook heel veel goedheid, moois. Het boek biedt geen enkel perspectief, lichtpunt, opening, het is een litanie van ellende met als uitgangspunt de leegloop in de kerken, het gemis aan structuren. Ik zie al jaren heel veel andere structuren en verbindingen tussen mensen onderling en velen die zingeving en spiritualiteit verbinden.
De visie van dit boek deel ik niet, het gebrek aan perspectief in het boek evenmin. NLBeter, jazeker!