Recensie De gifboom

Deze reactie bevat spoilers, selecteer de tekst om de spoilers te lezen.  Een psychologische thriller waarbij de drie hoofdpersonages een intensieve onderlinge band hebben, een ieder met zijn eigen motieven die goed uitgewerkt worden. Vanaf de eerste bladzijde is het verhaal opgebouwd uit vele flashbacks naar 10 jaar geleden, waarin een zekere dreiging aanwezig is, er wordt ook duidelijk aangegeven dat er doden zullen vallen. Maar veelal ben je bezig deze drie mensen en hun relatie en achtergronden een zomer lang te leren kennen, met altijd die waarschuwing in je achterhoofd. Ook al gebeuren er schokkende dingen is het niet spannend vanwege deze gebeurtenissen; een ander soort suspense volgt pas veel later in het boek, die je vanwege andere redenen toch beklemmen, juist ook omdat je de sympathie erin kunt vinden.

Onderstaand vermeld ik in de spoiler een citaat dat de schrijfster als toevoeging op de laatste bladzijde heeft gezet, niet lezen van te voren!!!, maar dan in het Engels, simpel omdat ik die veel sterker vind.

A Poison Tree

I was angry with my friend;
I told my wrath, my wrath did end.
I was angry with my foe:
I told it not, my wrath did grow.

And I waterd it in fears,
Night & morning with my tears:
And I sunned it with smiles,
And with soft deceitful wiles.

And it grew both day and night.
Till it bore an apple bright.
And my foe beheld it shine,
And he knew that it was mine.

And into my garden stole,
When the night had veild the pole;
In the morning glad I see;
My foe outstretchd beneath the tree.

by William Blake

(This poem teaches how anger can be dispelled by goodwill or nurtured to become a deadly poison - bron Wiki).

Vreemd genoeg wil ik niet teveel weggeven in deze reactie, laat me het zo stellen: ook al is boek traag met de "thriller" gebeurtenissen, als je deze verwachting loslaat en het gaat lezen als een psychologische roman zonder daarbij verwachtingen te hebben, merk je hoe psychologisch complex deze mensen en relaties zijn. "Alternatieve" levensvisie (gesteld tegenover traditionele cq burgerlijke opvattingen) met een grote vrijheid in denken wil niet zeggen dat emoties net zo eenvoudig en vrijblijvend zijn. Alle drie dragen ze hun eigen "last" / eigen "agenda" mee en voelen van hieruit verplichtingen, soms frustraties.
En zoals het kan gaan met die belastende negatievere emoties kunnen deze oplossen door positieve stimulansen of blijven sluimeren tot andere tijden.

Uiteindelijk heb ik het boek in anderhalve dag uitgelezen, behoorlijk vlot. De magische aantrekkingskracht tussen de hoofdpersonages maakt dat je blijft lezen, geïntrigeerd maar niet wetende wat er nou gebeurt is tot ver in het boek. Dan nog is met dit stukje plot de eigenlijke situatie nog niet toegelicht, en wanneer deze zich zelfs nog verder ontwikkeld begrijp je pas waar het thema en de suspense werkelijk heeft gelegen.