Recensie Wit als melk, rood als bloed

Schitterend boek, in een ruk uitgelezen. Door herkenning?? Sommige stukken kan ik mezelf terugzien in Leo, de inbeelding - het zoeken - de interesse in filosofie om handvatten aan het leven te geven. Zelfs nu op 44 jarige leeftijd heb ik momenten nodig dat ik in mijn eigen wereld zit waarbij ik mij wazige dingen inbeeld zoals het eerste stuk van het boek Leo gebeurd. Maar van dagdromen en eigen wereld leert hij op een harde manier de wereld van leven, geven, liefhebben en verliezen. 16 jaar en zo uit de kinderschulp gevallen. Misschien het boek wat eenvoudig leesbaar maar de doorvlechting van filosofie en Griekse mythologie, passend voor de leeftijd van de hoofdpersoon, ervoer ik als een aanvulling, wellicht wat opzichtig geplaatst maar dat stoorde mij geheel niet. Het nadenken over, de ontwikkeling van denken - absoluut realistisch met hoe ik zelf die leeftijd ervaren heb. Wat theatraal richting het eind (tussen Leo en Silvia), maar goed ik dacht zelf ook altijd in melodrama (zeker op die leeftijd). Het tijdsbeeld van "huidige jeugd" ligt er vet in met zijn T9 en dagvulling, ik moest er een beetje om grinniken.
Naast het ontwikkelingsproces van Leo is ook het levensgebeuren van Beatrice schrijnend mooi neer gezet. Een pakkend boek, met een mooie meervoudige toepassing van de kleuren, heerlijk boek, met ouderwets een filosofische boodschap over leven-dromen-geloven, good feel.