Goed, maar geen topper

Ik vond het boek van Lex Paleaux vlot geschreven, waardoor het lekker weg leest. De ik-vorm stoorde me niet, het laat je juist goed inleven in de persoon. Wat me wel stoorde waren de vloeken en de aversie tegen het christendom, wat tussen de regels door goed op te merken valt.