Bijzonder goed, toch ook een tik onbevredigend

Een (heerlijk en Hongaars?) drama. Na 41 jaar ontmoeten twee oud vrienden elkaar, er is iets dramatisch voorgevallen, dat wordt snel duidelijk, en dat is inderdaad wel een “dingetje” ! Misschien ook wel van alle tijden? Zeker spannend hoe t gaat aflopen! Teleurstellend voor mij dat het geen dialoog is (zoals de tekst op de “flappen” suggereert, maar t is in feite een 99% monoloog . Jammer, een echte dialoog zou zoveel meerwaarde kunnen bieden. Natuurlijk of zeker wel, erg knap geschreven, (voilá ik geef een 5 uit 5) en is t een bijzonder typisch (Cath 22 achtig) Hongaars drama? Ik herken overigens totaal niet de ronkende recencies op de zij en achterflappen, ik haal er blijkbaar heel andere zaken uit... Dat “wie iemand overleeft, altijd een verrader is”, vind ik erg een stomme conclusies, sorry dat ik het zeg van “hervormd Nederland”. Dat het “prachtig geschreven is … met voelbare passie”, mee eens! “Een meesterwerk”, tja, ok! Thema’s als: “ waarheid, liefde, wraak, trouw, schuld en vriendschap”, worden geraakt, dat klopt zeker! Voor mij persoonlijk geeft het de troost dat bij het ouder worden de pijn uit zeer dramatische oude gebeurtenissen kunnen verdwijnen, de tijd heelt inderdaad en geeft inzicht. De stelling in het boek, parafrase van de hoofdpersoon die op het einde zegt dat “passie de zin van het leven zou zijn”, lijkt me onzin. Het is voor mij wel een prachtig verhaal, wat tot nadenken en invoelen stemt, en waar je zeker met vrienden eens over kunt praten! Veel plezier, ik raad t zeker aan eens te lezen. Ook wel wat “russisch langdradig soms”, maar ach, daar lezen we doorheen. De historische lijntjes met het Habsburse rijk rond 1900, en het feit dat er met “rijtuigen en paarden wordt gereden” ipv met Uber, maakt veel goed.