Een donkere feelgood

Dit boek laat zich moeilijk in één categorie plaatsen. De donkere humor en het twijfelachtige karakter van Kitty Collins, maken er naar mijn gevoel een donkere satire van in een feelgood jasje.

Hoewel het boek vlot leest en ik de humor wel kon smaken, was het anderzijds ook veel van hetzelfde. Veel feestjes, veel witte lijntjes en veel mannen die door de molen gaan. Ik miste wat afwisseling en spanning. Aan het einde bleef ik ook wat op mijn honger zitten. Ik twijfel er niet aan dat hier een publiek voor is, maar voor mij was dit geen hoogvlieger. Gewoon een oké boek.

P.s: all puns are intended ;-)