Dagen in huis

De gedichten in ‘Dagen in huis' zijn stuk voor stuk geslaagd. In mijn ervaring laten ze precies datgene zien waar het bij poëzie om gaat: het geraakt worden door taal. Stuk voor stuk weten de gedichten met enkele woorden een beeld op te roepen, dat voor mij steeds een persoonlijke ervaring raakt. Daar heb ik enorm van genoten!
Een voorbeeld hiervan is de eerste regel van het gedicht ‘In een grootsch verband’. De eerste regel van het gedicht luit als volgt:

Aan het einde van de natuurpoëzie duwt het zonlicht
Nog altijd schaduwen uit bomen tegen de grond,

Iedereen die vlak voor de schemering een wandeling heeft gemaakt zal het beeld herkennen van de schaduw van de bomen tegen de grond. Het duwende zonlicht vond ik een grappige personificatie. Daar zijn meer voorbeelden van te vinden in deze bundel en dat maakt het geheel ook speels, wat een mooi contrast vormt tegenover de serieuze inhoud
En zo zijn de gedichten in deze bundel er niet om een maal te lezen, ook niet altijd, maar lees de gedichten van Roelof ten Napel net die ene maal.