Dit verhaal moest verteld worden!

Frankrijk. Platteland. Jaren tachtig. Slagersfamilie. Oudste zoon Désiré. Trots van de familie. Bezoek aan Amsterdam. Heroïneverslaving. Besmetting met HIV.

Dit verhaal gaat over trots, over ontkenning, over onmacht, over angst, over hopen dat het onmogelijke gebeurt, over een taboe, over heroineverslaving, over HIV, over AIDS, over vernederingen, over schaamte, over familiebanden, over graag zien, over herinneringen die je nooit meer loslaten, over isolatie, over wetenschappelijk onderzoek.

Anthony Passeron maakt in zijn debuutroman gebruik van eerlijke en sobere taal, weinig tierelantijntjes, maar dat hoeft ook niet. Geen enkel woord is te veel.
Het verhaal wordt verteld vanuit het standpunt van de auteur, maar het echte hoofdpersonage is eigenlijk de oom. In heel korte hoofdstukken wisselt hij in twee parallelle verhaallijnen telkens een deel van zijn ´verzwegen´ familiegeschiedenis af met de wetenschappelijke ontwikkelingen op het gebied van AIDS.
De eerste verhaallijn schetst de wanhoop en de race tegen de klok van de medische wereld naar het vinden van een remedie tegen HIV. De andere vertelt het verhaal van zijn oom Désiré en hoe de rest van familie die ziekte ervaart en beleeft.
Beide verhaallijnen zouden volgens mij perfect los van elkaar gelezen kunnen worden, maar de sterkte van dit boek is juist dat door deze samen in één boek te plaatsen, het kleine familieverhaal en de grote mondiale crisis elkaar perfect aanvullen en omhoog tillen.

Na het lezen van dit boek moest ik echt even bekomen. Mijn hart brak, maar deze debuutroman is toch ook een boek met een positieve boodschap. Het is zonder twijfel een verhaal van toewijding, van hoop blijven koesteren, van hopen dat het onmogelijke toch zal gebeuren. De auteur beschrijft op zo´n rustige en mooie manier de liefde van een familie die er alles aan doet om deze heel zware crisis te overleven.

Aangrijpend. Ontroerend. Intens. Een verhaal dat ertoe doet! Een boek dat me nog heel erg lang zal bijblijven. Dit verhaal moest verteld worden. Anthony Passeron ,  je schreef een groot boek!