Hartverwarmend en vertederend goed.

In ´Uitzicht´ volgen we hoe Norah vanuit een voor haar uitzichtloze situatie stilletjesaan terug recht krabbelt mede dankzij het bijzondere contact dat ze heeft met haar buurman Marc. Het boek begint daar, waar we in deel één ´Lichter´ op een weggetje met uitzicht op de polder, afscheid hebben moeten nemen van Norah, nadat zij haar verhaal aan Marc verteld had.

Dit boek gaat over durven leven, over rouwen, over loslaten, over keuzes maken, over een vader-zoonrelatie, over iemand beschermen, over trauma´s in het verleden, over geheimen, over afkeer van jezelf hebben, over iemand ruimte geven, over vrijheid, over paniekaanvallen, over vertrouwen, over luisteren en niet oordelen, over jezelf kunnen zijn, over het leven begrijpen, over eerlijkheid, over vriendschap, over de liefde van je leven, over verlangen, over tot rust komen bij iemand, over de toekomst laten bepalen door het verleden, over keuzes maken en over tradities volgen.

Elje van Turennout heeft een heel vlotte schrijfstijl, gebruikt geen al te lange zinnen, maar gaat eerlijke, no-nonsense taal afwisselen met prachtig, beeldende zinnen. Ik hou enorm van haar mooie en rake beschrijvingen. Ik kon, echt waar, een speld horen vallen bij de beschrijving van een stiltemoment. Af en toe sluipt er ook een vleugje poëzie in het boek. Elje van Turennout,  je wist me zo te raken met jouw prachtige "Ze verstaat wat ik huil en weet wat ik zwijg." Je schrijft subtiel maar toch zo overtuigend.

De hoofdpersonages, elk met hun twijfels en gevoelens, komen heel echt over. Bij momenten wilde ik Norah zo graag in mijn armen sluiten, haar verwarmen, haar troosten en zeggen dat alles wel goed komt. De relatie tussen beide hoofdpersonages is eerlijk, subtiel en werd op een tedere manier neergeschreven. Hun twijfels werden knap uitgewerkt in een spel van afstoten en aantrekken. Het geheim dat Marc met zich meedraagt, wordt beetje bij beetje prijsgegeven. Hierdoor lost de spanning, die je voelt bij het begin van het boek meer en meer op, wordt de lucht helderder en lichter en krijgen de hoofdpersonages een uitzicht, een perspectief op meer. De auteur schuwt absoluut een aantal zwaardere thema’s niet, maar weet deze met zoveel eerbied te bespreken dat deze topics daardoor net iets gemakkelijker te verteren worden. Het einde van het boek was voor mij misschien minder onverwacht, maar dit nam mijn leesplezier erdoor absoluut niet weg. Integendeel.

Niettegenstaande ´Uitzicht´ deel twee is in de reeks rond Norah, kan je dit boek perfect als stand-alone lezen. Wat natuurlijk niet wegneemt dat het gewoon leuker is om beide delen na elkaar te lezen.

Elje van Turennout, je deed me opnieuw zo erg genieten. Ik was al grote fan van ´Lichter´ maar volgens mij heb je jezelf zonder meer overtroffen met ´Uitzicht´. Dat ik uitkijk naar het vervolgverhaal tussen Norah en Marc, hoef ik dus niet onder stoelen of banken te steken. Ik mis hen nu al!