Hoor nu mijn stem

(G)ina groeit op in een Zeeuws dorpje bij haar zeer gelovige opa en zijn twee zussen, tante Ma en tante Sjaan. Een gesloten gemeenschap zonder televisie met alleen het kerkblad en het Reformatorisch Dagblad als link met de buitenwereld.
Gina ervaart God als een feit, maar toch heeft de twijfel haar in zijn greep.
Hoor nu mijn stem, waar verwijst deze titel naar?

• Naar een bijbeltekst?
• Naar de laatste levensdagen van tante Ma, die zij in bijna volstrekte stilte doorbrengt?
• Naar de voortdurend knagende rusteloosheid en de vragen van Gina?
• Naar het verlies van haar baan als radiopresentator?
  Of naar het verhaal van de vrouwen in het algemeen die in deze gemeenschappen vrijwel niet aan het woord komen?
  Franca Treur beschrijft op beklemmende wijze het leven in een gesloten geloofsgemeenschap en kweekt daarmee begrip.