Het boek viel me tegen

Een vreemd, vreemd boek.
Een vrouw heeft als meisje geleden onder haar vader, die haar liefdeloos behandelde. Ze wil zelf ook geen relatie, want dat gaat natuurlijk ook mis. Terwijl ze aan de andere kant toch ooit ook wel kinderen wil hebben.
Tot zover kan ik het begrijpen.
Maar dat de verklaring vervolgens is, dat al die ellende komt omdat de vader een autist was en dat zoiets van kwaad tot erger gaat, dat maakt het heel wat moeilijker. De vrouw probeert eruit te komen maar kennelijk kan dat alleen met de hulp van God en omdat ze dat niet wil ... Het werd te verwarrend voor me. Ik geloof ook, zeker, maar gelukkig niet op die manier.
Het einde kwam me te abrupt.
Terwijl dit boek ook wel weer een geweldige zin had, van een dominee: 'Omdat wij geen oplossingen zien, denken we dat de Heere ook geen oplossingen heeft.'
Daar kan ik dan weer wel wat mee.