De taal klopt niet met het kindperspectief

Waarschuwing vooraf: ik ben niet erg positief over dit boek.
Maar:
Laat je niet door mij weerhouden het zelf te lezen. Ik heb al gezien dat veel mensen er heel anders over denken.

Dit is het eerste deel van een serie, Hart van Vuur.
We maken kennis met de hoofdpersoon, Sara, in de proloog. Dan nog een bang, klein meisje dat in een zeecontainer wordt gevonden. In de volgende hoofdstukken volgen we, hoe ze daar terecht is gekomen.
Het boek is na de proloog vanuit Sara, dan 10 jaar oud, geschreven. Een goed, maar ook een gewaagd idee. Helaas vond ik, dat het niet goed uitpakte. En dat komt, omdat de schrijfster woorden gebruikt die een kind van 10, hoe voorlijk misschien ook, gewoon nog niet tot haar beschikking heeft. In het eerste hoofdstuk heb ik dus echt moeten terugkijken om te zien of Sara misschien de volwassene was. Niet dus.
Erg jammer, want het kat-en-muisspel is wel degelijk boeiend.
En, al ‘hoorden’ ze er niet te staan, ik vond de metaforen vaak leuk, ‘dezelfde chaos, dezelfde geur van oud stof en mislukte carrières’. Maar ja, een kind van 10 is dus nog niet zover.