Geweldig aangrijpend

Thomas Geve neemt ons mee in zijn persoonlijke ervaring van 22 maanden leven en overleven in drie concentratiekampen, tijdens de Holocaust. In 1938 is hij 9, als hij voor de eerste keer met zijn moeder in een kamp terecht komt. Zowel in woord als ik beeld legt hij zijn waarheid vast, als eeuwige herinnering aan onze menselijke roeping om een vriendelijkere wereld te creëren, voor iedereen. Zijn getuigenis onthult een wrede, kwaadaardige wereld die was ontworpen om verborgen te blijven, maar die door de getuigenissen van moedige overlevers zoals Thomas aan het licht is gebracht.
Je leert over het dagdagelijkse leven van de kampbewoners. Hoe hun dagen eruit zien, wat de omstandigheden zijn waar ze mee moeten omgaan. Het barbaarse en bijna onmenselijke gedrag van zowel de SS'ers als van hun medegevangenen. Een leven van constante honger, van lange uitputtende werkdagen, van eindelijk mogen terugkeren naar je woonblok om in slaap te vallen in smalle drielaagse stapelbedden of op de vuile grond. Angst om uitgekozen te worden voor "overplaatsing" als het kamp weer overbevolkt raakt. De gruwelen waarmee ze worden geconfronteerd, maar ook de enorme kameraadschap tussen gevangenen die letterlijk levens heeft gered.

Ik vond het ontnuchterend om een inkijk te krijgen in het overleven van een gevangene, iets wat de meesten onder ons zichzelf gelukkig amper kunnen voorstellen. Ondanks de kwesties van leven en dood die een dagelijkse realiteit vooor hen waren, spreekt er veel hoop, positiviteit en medemenselijkheid uit zijn verhaal. Hij bleef geloven in het goede van de mens. Voor mij persoonlijk een les in hoe belangrijk het is om dankbaar te zijn voor wat en wie we hebben, en hoe waardevol het is om je te bekommeren om een medemens in nood. Ik heb van het boek genoten, ondanks en misschien wel net door die rauwheid en echtheid die wordt blootgelegd.
Ik heb het boek in e-book vorm gelezen, en de foto's zijn moeilijk zichtbaar op een e-reader. Dit is naar mijn mening een boek dat je in handen moet hebben. Je ogen over de foto's en tekeningen laten gaan, je vingers de contouren laten volgen van wat Thomas zo mooi en breekbaar heeft weergegeven en waar zowel pijn als hoop uit spreekt.

Voor wie zich wil onderdompelen in het rauwe en eerlijke verhaal van een Holocaust-overlever, is dit boek een geweldige aanwinst. Een boek dat onder je huid kruipt en je niet loslaat.