Trager op gang

Het was even wennen. Het duurde immers voor ik in het verhaal zat. Voelde langdradig en traag aan. Tot ik het ergens leek te begrijpen en zelfs het 'trage' leuk begon te vinden. Naar de volgende delen toe, zat ik telkens meteen in de verhalen. En gaf het me rust om een trager, zei ik al,maar boeiend verhaal te lezen. Over een bepaalde persoon, maar ook over personen die je al kent van de vorige delen. Alle delen heb ik momenteel gelezen en ik mis de waldfriede-familie toch een beetje. En het even weg sluipen in het (trager maar mooi) geschreven verhaal van Walfriede.