Stijlvolle horror

Ik heb dit boek in twee gulzige gulpen tot mij genomen - zo spannend was het. Toegegeven, ik ben niet helemaal onpartijdig: schrijver Kevin Valgaeren heeft voor dit boek een voormalige psychiatrische instelling als locatie genomen die op amper een kilometer van mijn achtertuin ligt.
Het verhaal: Hoofdpersonage Rebecca en haar dochter Pearl huren een appartement in Salve Mater, een historische site waar vroeger geesteszieken werden behandeld. Ze merken al gauw dat het verleden wel heel erg aanwezig is. Pearl verdwijnt op mysterieuze wijze en haar moeder gaat op zoek - zelfs voorbij de grenzen van de tijd. Met de nodige gruwel (zo zit je op de voorste rij bij een nogal slordig uitgevoerde lobotomie) en een zeer kleurrijke, fijnzinnige taal voert Valgaeren ons terug naar een tijdperk van dwangbuizen en bedenkelijke kuren. Het levert een strak gecomponeerd verhaal op waarin Valgaeren aantoont dat hij zijn research serieus heeft genomen. Eén minpuntje: het boek eindigt met een serieuze cliffhanger. Gelukkig is deel twee al onderweg!