Afkicken van het leven

Als Malodot’s leven plotseling eindigt door een auto ongeluk blijkt hij niet in de hemel, niet in de hel of in het grote niets te zijn, maar in de afkickkliniek van het leven. Malodot blijkt, net als vele anderen, verslaafd aan het leven en kan pas opgaan in het grote niets als hij grondig afkickt. Middels detoxen, excursies, cognitieve gedragstherapie en groepssessie proberen de doden in het schemergebied dood te gaan of bezwijken ze onder hun verslaving en keren ze terug naar het leven om het vervolgens allemaal nog een keer opnieuw te doen.

Verhulst schrijft geestig en met zwarte humor. Er wordt niet om de hete brij heen gedraaid. Met ironie, sarcasme en rake zinnen weet hij de lezer mee te slepen in deze schemerwereld waar Malodot de zinloosheid van het bestaan probeert in te zien.

Met Vlaamse cadans waardoor het golvend leest en je verrast wordt door de hardheid van de inhoud, vlieg je door dit boek heen. Wat mij betreft een aanrader.