Gemengde gevoelens en toch ...

Een boek dat veel verschillende emoties oproept.
Ik heb mij ontzettend geïrriteerd aan oma Edith, door haar vage gedoe, aan Liv die zo zwak is en aan Iris die zich zo dom en egoïstisch gedraagt. De irritatie was soms zo hoog, dat ik het boek weg moest leggen.

Maar...
Eerlijk is eerlijk, je ergeren en irriteren aan personages, zijn heftige emoties. Het is geweldig geschreven op het moment dat je ondanks die heftige emoties, steeds weer het boek oppakt omdat je toch wilt weten hoe het verhaal zich verder ontwikkelt. Ondanks alles leef je toch mee, betreur je de gemaakte keuzes, voel je niet alleen maar onbegrip. Is de dader uiteindelijk toch een held? Moeilijke vraag, moeilijk antwoord.