Het beste bod overtuigt niet

Margo woont samen met haar man Ian in een klein appartement. Ze willen graag een kind, maar eerst dromen ze van een eigen huis waar ze hun toekomst kunnen opbouwen. Alleen: in een krankzinnig krappe woningmarkt is dat makkelijker gezegd dan gedaan. Het ene na het andere huis glipt hun door de vingers en de eindeloze bezichtigingen, teleurstellende afwijzingen en knagende onzekerheid beginnen hun tol te eisen. Tot Margo op een dag een tip krijgt over een woning die binnenkort te koop komt. Voor haar staat het meteen vast: dit is niet alleen het perfecte huis, maar ook haar kans om de concurrentie te slim af te zijn.

Ik begon aan Het beste bod met gemengde gevoelens. Het uitgangspunt is namelijk sterk: een koppel dat koste wat kost een huis wil bemachtigen, en daarbij langzaam de controle verliest. Anderzijds is de auteur Amerikaanse, speelt het zich af in Amerika en kreeg ik bij het lezen van de flaptekst al een typisch American-drama-gevoel. Helaas bleek mijn vrees terecht en voelde het eindresultaat voor mij eerder als een gemiste kans dan als een beklijvende thriller.

Wat me het meest stoorde, is hoe uitgesproken “Amerikaans” het allemaal is. Niet alleen qua setting, maar ook in de manier waarop de personages reageren en hoe de plot zich ontwikkelt. Margo is echt een karikatuur! Veel is overdreven, ongeloofwaardig. Daardoor werd het voor mij moeilijk om echt mee te leven.

Ook de spanningsopbouw kon me niet echt overtuigen. Waar een psychologische thriller normaal gezien onder je huid kruipt, bleef het hier eerder aan de oppervlakte. Het had voor mij meer diepgang mogen hebben, meer nuance in de psychologie van de personages. Je leert voornamelijk Margo kennen. Heel interessant was het geweest indien we ook wat meer in het hoofd van Ian hadden kunnen kruipen.

Gelukkig was niet alles negatief. Op de een of andere manier bleef ik toch steeds verder lezen omdat ik wel getriggerd was te weten waartoe alles telkens zou leiden. De spanningsopbouw ging soms net te traag voor mij maar vanaf hoofdstuk 30 werd het dan ook effectief spannend. Margo werd steeds extremer in haar ideeën en acties en je ontrafelt hoe sluw ze alles perfect in elkaar had gezet.

Conclusie:
Het beste bod heeft een interessant uitgangspunt, maar verliest zich in een te overdreven, weinig geloofwaardige uitwerking. Voor mij voelde het eerder als een melodrama die mikt op effect, maar te weinig overtuigt om echt te blijven hangen.
Maar de verrassende slotscène geeft de auteur wel de kans om een vervolg te schrijven dat mij wel kan overtuigen.