Episch einde van een grandioze trilogie

Mijn hemel wat was dit een fenomenale achtbaan en wat een waardig einde van een mijn meest geliefde fantasy reeks aller tijden. Wat een enorme groei hebben Cara en Terran doorgemaakt en een van de weinige karakters die ik van begin tot einde diep in mijn hart verankerd heb. Ik wil niets van het verhaal weggeven maar dit derde deel is eigenlijk alles waar je als lezer op hoopt. Het overtreft de beide eerste delen in alles, het geeft nog meer diepgang, de actie scene’s laten je fantasie overuren draaien net zoals het verhaallijn, de vele referenties, dit boek durft zoveel te benoemen en houdt je de spiegel voor en laat je kritisch denken over je wereldbeeld. Vooral de vraag die in mij leeft: wat zou jij doen? Hoe ver zou jij durven gaan? Wat is goed en wat is kwaad en wanneer beginnen die grenzen te vervagen. Het is waarschijnlijk het einde van de avonturen van Cara en Terran en dat is jammer want ik vertoef heel graag in deze werelden maar als het dit dan was dan was het echt een van de meest aangename reizen die ik ooit als lezer heb mogen meemaken. Cara, Terran & Syro ik hoop dat dit geen vaarwel is maar een tot ziens.